Sztuka kontrastów - dwupoziomowe mieszkanie w krakowskiej kamienicy

W historycznej kamienicy w centrum Krakowa, gdzie na klatce schodowej zachowały się polichromie i witraże, a sama struktura mieszkania została częściowo rozbudowana, powstała przestrzeń o wyjątkowo osobistym charakterze. Dwupoziomowe wnętrze o powierzchni 68 m² nie próbuje odgrywać roli eleganckiego apartamentu w zabytkowej oprawie ani manifestu współczesnych trendów. Funkcjonuje jak zapis rozmów, decyzji i intuicji. Inwestorzy przez większą część roku mieszkają w Bieszczadach, prowadząc miejsce doskonale znane turystom. Krakowskie mieszkanie miało stać się ich zimowym rytuałem - miejscem zanurzenia w kulturze miasta, ale bez utraty własnego temperamentu. Projekt autorstwa pracowni PIM Concept pokazuje coś, co w świecie wnętrz coraz trudniej osiągnąć: spójność bez podporządkowania wszystkiego jednej definicji estetycznej. 

Wszystko zaczęło się od rozmowy

Najbardziej nietypową decyzją projektową tego mieszkania było świadome odrzucenie punktu wyjścia, który zwykle porządkuje cały proces. Nie pojawiły się gotowe inspiracje, zapisane preferencje ani obrazy referencyjne. Architektki nie otrzymały zbioru zdjęć z mediów społecznościowych ani listy ulubionych wnętrz. Zamiast tego pojawiły się rozmowy: o codzienności, o sezonowości życia między Bieszczadami a Krakowem, o potrzebie zmiany rytmu bez konieczności zmiany własnej tożsamości.

To właśnie ten proces nadał projektowi wyjątkową strukturę. Każda decyzja dojrzewała w odpowiedzi na kolejne spotkania i emocje inwestorów. Zamiast budować przestrzeń wokół jednego motywu przewodniego, projektantki pozwoliły, aby wnętrze rozwijało własny język. Pojawiały się nowe zestawienia, niespodziewane relacje kolorów, materiały o odmiennym ciężarze wizualnym i powierzchnie o różnym sposobie odbijania światła. Efekt nie przypomina kolażu - przypomina dobrze prowadzoną rozmowę, w której każdy głos pozostaje wyraźny, ale żaden nie dominuje. Jak wspomina Dorota Kwiecień z PIM Concept: nie był to projekt podporządkowany modzie ani estetycznemu manifestowi. Celem stało się stworzenie miejsca, w którym inwestorzy będą mogli rozpoznać samych siebie.

Pomiędzy historią kamienicy a współczesnym sposobem życia

Charakter tego wnętrza zaczyna się jeszcze przed przekroczeniem progu mieszkania. Zachowane polichromie i witraże w historycznej  kamienicy budują określone oczekiwanie wobec przestrzeni i nadają jej rytm jeszcze przed wejściem do środka. Jednocześnie sam lokal nie jest historyczną rekonstrukcją. Częściowa rozbudowa mieszkania wprowadziła nowe proporcje i nowe sekwencje przechodzenia pomiędzy strefami. Najciekawsze okazuje się to, że projekt nie próbuje ukrywać tej wielowarstwowości, a poszczególne fragmenty mieszkania mają własne tempo i własną skalę. W niektórych miejscach światło zostaje zatrzymane przez głębsze kolory i faktury, w innych prowadzi wzrok dalej dzięki szkłu i bardziej refleksyjnym powierzchniom. 

Kontrasty, które zamiast rywalizować zaczęły współpracować

We wnętrzu stworzonym przez PIM Concept główną rolę odgrywają kolory, jednak bez potrzeby podporządkowania ich jednej estetycznej narracji. W strefie dziennej zestawiono błękit zabudowy kuchennej z uchwytami wykonanymi z czerwonego trawertynu, naturalne drewno z bardziej graficznymi akcentami, miękkie tkaniny z geometrycznym rytmem wzorów. Zamiast tworzyć układ oparty na dominacji jednego materiału, projekt opiera się na napięciach, które pozostają w równowadze.

Co więcej, najbardziej zapamiętywanym miejscem domu nie okazuje się największa przestrzeń - jest nim wnęka pod schodami wypełniona leżanką w kolorze czerwonego wina i poduszkami o geometrycznym rysunku. To rozwiązanie zmienia sposób korzystania z mieszkania. Nie zachęca do reprezentacyjnego spędzania czasu, ale do zatrzymania. Powstaje miejsce bardziej intymne niż salon, bardziej osobiste niż klasyczna sofa ustawiona centralnie wobec wnętrza. Właśnie tam najpełniej ujawnia się charakter całego projektu - przestrzeń nie narzuca sposobu życia, tylko tworzy dla niego scenografię.

Materiały, które budują atmosferę zamiast tła

Podczas projektowania tego wnętrza istotniejsze niż sam dobór materiałów stało się to, jak konkretna faktura wpływa na odbiór światła i emocjonalny ciężar przestrzeni. Już w strefie dziennej pojawia się podłoga w jodełkę, której rytmiczny układ subtelnie porządkuje bardziej wyraziste zestawienia kolorystyczne i wzornicze. Jej regularność wprowadza poczucie ciągłości i pozwala zachować równowagę pomiędzy intensywniejszymi akcentami. 

Rolę materiałów wyraźnie widać również w parterowej łazience, gdzie motywy natury i bardziej klasyczne detale tworzą atmosferę nieoczywistego oddechu. Tapeta Eijffinger 317351 Oasis z motywem żurawi porządkuje odbiór wnętrza, prowadzi wzrok pionowo i nadaje niewielkiej przestrzeni głębię. Wzór pracuje razem z odbiciami światła na powierzchniach, złotą konstrukcją konsoli i mozaikowym rytmem kafli. 

Góra mieszkania - moment wyciszenia i zmiany tempa

Po intensywności strefy dziennej górna kondygnacja zmienia sposób odbioru przestrzeni. Nie przez ograniczenie środków wyrazu, ale przez inne rozłożenie akcentów. Kolory stają się głębsze, światło bardziej rozproszone, a relacje między powierzchniami subtelniejsze.

W sypialni gospodarzy głęboki granat spotyka się z ceglastymi tonami, tworząc wnętrze o dużej gęstości wizualnej i miękkim przejściu pomiędzy powierzchniami. Ornamentowe przeszklenie pozwala światłu przenikać także do części komunikacyjnej, dzięki czemu korytarz nie pozostaje zamkniętą strefą techniczną, ale staje się częścią doświadczenia przestrzeni. Pokój córki wprowadza więcej lekkości, zachowując jednak ten sam poziom świadomego budowania nastroju. Błękitne ściany zostały zestawione z cieplejszymi akcentami i tapetą Sandberg S10224 o roślinnym rysunku, która dodaje wnętrzu głębi oraz delikatnie porządkuje proporcje pomieszczenia. Miękkie przejścia tonalne tworzą tu bardziej swobodną interpretację tej samej projektowej wrażliwości. 

Domknięciem tej części mieszkania pozostaje główna łazienka, gdzie pierwszoplanową rolę przejmuje kolor i sposób jego pracy z powierzchnią. Zieleń sztukaterii i zabudowy porządkuje przestrzeń i tworzy ramę dla bardziej nasyconych powierzchni w odcieniach cegły oraz pudrowego różu. Wyraźnym akcentem staje się tapeta Arte MO2072 Moooi Extinct Animals Menagerie of Extinct Animals, której rozbudowany, botaniczny rysunek odsłania kolejne detale dopiero z bliska. Za przyciemnianą, łukową szybą ukryto strefę prysznica, której forma wnosi do wnętrza miękkość i podkreśla bardziej scenograficzny charakter tej przestrzeni. To miejsce zamyka opowieść o górnej kondygnacji w sposób naturalny - bez dosłowności, ale z wyraźnie odczuwalną zmianą tempa. 

To mieszkanie pokazuje, że spójność nie zawsze rodzi się z konsekwencji formalnej i podporządkowania wszystkiego jednej estetyce. Czasem powstaje z uważnego łączenia kontrastów, które mają przestrzeń, by wybrzmieć. W krakowskiej realizacji PIM Concept wnętrze stało się zapisem ludzi, ich rytmu życia i sposobu odczuwania przestrzeni. To właśnie dlatego zostaje w pamięci dłużej niż pojedyncze materiały czy kolory.

Projekt: PIM Concept

Zdjęcia: Pietruszka Fotografia

 [product id="14058, 14057, 14059, 14060, 14062, 14061, 14066, 14064, 14055"]